« أيها الناس ! من أحبّ عليّا فقد أحبني ، و من أحبني فقد أحبّ اللّه و من ابغض عليّا ، فقد أبغضني ، و من أبغضّني فقد ابغض اللّه . » ( از : انس بن مالك ) 23 - هر كس ، اينان ( على ، فاطمه ، حسن و حسين عليهم السلام ) را دوست بدارد ، مرا دوست داشته ، و هركه دشمنشان بدارد ، مرا دشمن داشته است . « من أحبّ هؤلاء فقد أحبني ، و من أبغضهم فقد ابغضنى - يعنى علّيا و فاطمة و الحسنين . » ( از : زيد بن ارقم ) 24 - من ( براى بعد از مرگم ) در بين شما ، دو چيز بزرگ ( گران ) ميگذارم ، يكى كتاب خدا و يكى عترتم - اهل بيتم - اين دو هرگز از هم ، جدا نميشوند تا در كنار حوض ( كوثر ) بر من وارد شوند . « إنّي تارك فيكم الثقلين : كتاب اللّه و عترتي أهل بيتي ، لن يتفرقا حتى يردا عليّ الحوض . » ( از : عده‌اى زياد ) 25 - بارالها ! من اين دو ( حسنين ع ) را دوست ميدارم ، تو نيز ، دوستشان بدار ، و هركس ، اين دو را دوست بدارد ، مرا دوست داشته است . « اللهم ! إنّي احبهما فأحبهما ، و من أحبّهما فقد أحبني - يعنى - الحسنين . » ( از : عبد إله بن مسعود ) 26 - پدر و مادرم بقربان آن دو ( حسنين ع ) ، هركه مرا دوست ميدارد ، بايد اين دو را دوست بدارد . « بأبي هما و اميّ ، من أحبّني فليحب هذين - يعني الحسنين - » ( از : عبد إله بن مسعود ) 27 - من بتحقيق ، در ميان شما ، چيزهائيرا باقى گذاشتم كه اگر بدانها تمسك جوئيد ، هرگز گمراه نميشويد . آنها : « كتاب خدا » و « عترت من » ( اهل بيت من ) هستند .